Акно ў свет. Як беларуская вайсковая прамысловасць разбудоўвае кантакты

Не зважаючы на раздражненне Крамля, войска Беларусі праводзіць усё больш самастойную палітыку.
Рыгор Астапеня· 25 Студзеня 2016
Акно ў свет. Як беларуская вайсковая прамысловасць разбудоўвае кантакты
РСЗА "Паланэз"

Цягам доўгіх гадоў Беларусь часта паўставала ў заходніх і беларускіх незалежных медыях пастаўшчыком зброі “краінам-ізгоям” як Лівія, Ірак ці Іран, але мінулы год перакуліў многае. Цяпер абвінавачанні ідуць перадусім ад расійскіх медыяў – зусім не самыя маргінальныя з іх абвінавачваюць Беларусь ва ўзбраенні “Ісламскай дзяржавы” і падтрымцы ўкраінскага войска. Да гэтага дадаюцца матэрыялы, што Беларусь прадае зброю Злучаным Штатам для сірыйскіх паўстанцаў.

Нягледзячы на тое, што і першыя, і другія абвінавачанні не заўсёды і не да канца праўдзівыя,

замена адных абвінавачванняў другімі паказвае змену палітыкі Беларусі.

Беларусь ідзе ў свет

Яшчэ ў 90-ых беларуская вайсковая прамысловасць мела добрыя кантакты на міжнароднай арэне, але тады Беларусь працавала перадусім у рэжыме крамы зброі, распрадаючы ўсё, што засталося ў спадчыну ад Савецкага Саюза. Праз 20 гадоў той зброі амаль не засталося, змянілася форма дачыненняў і асноўныя партнёры.

Хоць Расія, безумоўна, застаецца галоўным саюзнікам (да 70 % беларускай вайсковай прадукцыі прызначана на супрацу з Расіяй, адзначыў “Ідэі” вайсковы аналітык Аляксандр Алесін), Беларусь усё болей праводзіць палітыку, якая бянтэжыць Крэмль.

У 2015-ым гэта стала найбольш заўважна на трох прыкладах: Кітай, Украіна і арабскія краіны.

Супраца з Кітаем можа выклікаць у Расеі найбольшае раздражненне, бо Беларусь цягне Кітай ва ўсе магчымыя праекты, не хаваючы таго, што гэтыя праекты паўстаюць, бо Расія неахвотная да паглыблення супрацы з Беларуссю. Сістэма залпавага агню “Паланэз”, якая ў стане запускаць ракеты на адлегласць у 200 км, была распрацаваная Беларуссю і Кітаем і прэзентаваная ў маі 2015-га.

 

“Паланэз” – бадай, найбольшае дасягненне, якое Беларусь мае ў вайсковай сферы за гады незалежнасці.

Апроч таго, Беларусь і Кітай праводзяць супольныя вучэнні. Трэція практыкаванні дэсантнікаў за апошнія чатыры гады прайшлі летам пад Брэстам. Ды і тыя ж вераснёўскія вучэнні, калі вайсковыя самалёты прызямляліся на М1, таксама праходзілі пры ўдзеле кітайскіх вайскоўцаў.

Хоць Беларусь заўсёды мела дачыненні з украінскай вайсковай прамысловасцю, за апошнія два гады ўсяго толькі пастаўкі дызельнага паліва для ўкраінскага войска ў зону Антытэрарыстычнай аперацыі выглядаюць як дапамога ў барацьбе з прарасійскімі баевікамі.

Не так шмат вядома пра памеры вайсковай супрацы Беларусі і Украіны, але падобныя адзін да аднаго фрагменты інфармацыі з’яўляюцца ва ўкраінскіх, расійскіх і беларускіх медыях. Гаворка звычайна вядзецца пра мадэрнізацыю вайсковага абсталявання ці пастаўкі супрацьтанкавых комплексаў “Стугна”.

Беларуская, ужо даволі традыцыйная, палітыка “і нашым, і вашым” займела свае прымяненне на Блізкім Усходзе.

Там Беларусь цяпер супрацоўнічае не толькі са сваімі ранейшымі саюзнікамі, Сірыяй ды Іранам, але таксама з заможнымі праамерыканскімі рэжымамі як Аб’яднаныя Арабскія Эміраты, Катар ці Саўдаўская Аравія.

У верасні амерыканскі сайт Buzzfeed пісаў, што Беларусь прадала антытанкавыя ракеты ЗША, якія былі перададзеныя сірыйскім паўстанцам. Reuters і Intelligence Online пісалі, што Беларусь пастаўляла зброю лівійскім баевікам, якіх падтрымлівае Катар. Падобныя здзелкі выклікаюць вялікае раздражненне Крамля, якое выліваецца ў абвінавачанні з боку расійскіх экспертаў, што Беларусь узбройвае “Ісламскую дзяржаву”.

Праз войска ў свет

Мілітарныя кантакты і кантракты служаць не толькі войску ці вайсковай прамысловасці.

Для Беларусі гэта, бадай, найлепшая магчымасць наладзіць даверлівыя дачыненні з тымі ж багатымі суніцкімі рэжымамі ці Украінай, якая магла б стаць адвакатам Беларусі на Захадзе.

Усё гэта дзеецца пры тым, што беларуская вайсковая прамысловасць сталася адным з найлепшых тавараў, якія можна паказаць у свеце. Прапаноўваць МАЗы ніхто не перастае, але наладзіць супрацу куды прасцей, калі прадаваць нешта сапраўды добрае. Дарэчы, па выніках трох кварталаў 2015-ага тры, звязаныя з вайсковай вытворчасцю, прадпрыемствы ўваходзяць у лік найбольш прыбытковых ААТ Беларусі.

Для шмат каго Беларусь ідэальны партнёр – добрая тэхніка па добрых коштах без дадатковых палітычных праблемаў і абавязальніцтваў, якія нясе супраца з тымі ж Злучанымі Штатамі ці Расіяй.

Але і Беларусі няма куды падзецца, апроч як разбудоўваць кантакты.

У вайсковай супрацы з Расіяй усе пакуль магчымыя вяршыні ўжо ўзятыя.

Ды і далейшы лёс супрацы шмат у чым залежыць ад стварэння вайсковай авіябазы, якой так не хочуць беларускія ўлады. Таму ў Беларусі няма асаблівага выбару, апроч як прасякаць акно ў свет.

ПаказацьСхаваць каментары
Вам спадабаецца
Рыгор Астапеня· 16 Жніўня
Прыгожы ролік пра страшнае беларускае кіно
Прыгожы ролік пра страшнае беларускае кіно
Усё што вы хацелі даведацца пра дзяржаўнае кіно, але пра яго наагул сорамна размаўляць.
Зміцер Лысюк· 16 Ліпеня
“Прыярытэты партнёрства” і “20 вынікаў да 2020 года”. Што яны зменяць у дачыненнях з ЕС?
“Прыярытэты партнёрства” і “20 вынікаў да 2020 года”. Што яны зменяць у дачыненнях з ЕС?
Разбіраем два дакументы, якія сёння фармуюць парадак дня стасункаў Беларусі і Захаду.
Рыгор Астапеня· 11 Ліпеня
Чаму эканамічныя рэформы – гэта больш палітыка, чым эканоміка?
Чаму эканамічныя рэформы – гэта больш палітыка, чым эканоміка?
Расказваем, чаму эканамічныя рэформы насамрэч палітычныя.